زندگينامه بابا فغاني شيرازي
بابا فغاني شيرازي
تولد : اواسط قرن نهم هجري قمري - شيراز
وفات : 925 ه.ق - مشهد
بابا فغاني شيرازي شاعر ايراني عهد آق قويونلو و اوايل سلطنت شاه اسماعيل اولصفوي متخلص به فغاني، در اواسط قرن نهم هجري قمري در شيراز به دنيا آمد.وي تحصيلات خود را در زادگاهش انجام داد واز دوره نوجواني به مطالعه و بررسي اشعار شعراي بزرگ ايران پرداخت و سرودن شعر را آغاز كرد. بابا فغاني درسي سالگي عزم سفر خراسان كرد و چندي در هرات (انهدام هرات)بسر برد و به خدمت عبدالرحمن جامي نيز رسيد، ولي از اهالي هرات اقبال چنداني نديد و ناگزير عزم آذربايجان كرد و به تبريز رفت. وي در اين شهر در سلك شعراي دربار سلطان يعقوب آق قويونلو درآمد و از سلطان لقب بابا گرفت; پس از مرگ يعقوب كه مصادف بودبابي ثباتي اوضاع سياسي تبريز، فغاني به شيراز بازگشت و در اوايل سلطنت شاه اسماعيل صفوي به خراسان رفت و در ابيورد سكونت گزيد. در اين شهر چندي به ميخوارگي وشرابخواري پرداخت و سپس از اعمال نادرست خود توبه كرد و مجاور مشهدالرضا(ع)شد و اشعار و قصايدي در منقبت ائمه اطهار (ع) سرود. وي سرانجام در سال 925 ه.ق در مشهد درگذشت و در قدمگاه دفن گرديد. بابا فغاني از سرآمدان عصر خود بود و چون در سرودن غزل و اشعار عاشقانه راه وطريقت حافظ را مي پيمود شعراي معاصر به او لقب حافظ كوچك داده بودند، با اين حالاين شاعر غزل سرا در سرودن اشعار خود سبك و سياق خاصي داشت و تعبيرات و احساسات شور انگيز و عواطف رقيق عاشقانه را به زيباترين نحوي در اشعار خود بكار ميبرد. اين شيوه خاص كه اساس آن در باريك انديشي و نازك خيالي بود سرمنشأ سبك موسوم به سبك هندي قرار گرفت و صائب تبريزي بعدها در غزلهاي خود شيوه سخنوري فغاني را مد نظر قرار داد.
آثار :
ديوان اشعار
تولد : اواسط قرن نهم هجري قمري - شيراز
وفات : 925 ه.ق - مشهد
بابا فغاني شيرازي شاعر ايراني عهد آق قويونلو و اوايل سلطنت شاه اسماعيل اولصفوي متخلص به فغاني، در اواسط قرن نهم هجري قمري در شيراز به دنيا آمد.وي تحصيلات خود را در زادگاهش انجام داد واز دوره نوجواني به مطالعه و بررسي اشعار شعراي بزرگ ايران پرداخت و سرودن شعر را آغاز كرد. بابا فغاني درسي سالگي عزم سفر خراسان كرد و چندي در هرات (انهدام هرات)بسر برد و به خدمت عبدالرحمن جامي نيز رسيد، ولي از اهالي هرات اقبال چنداني نديد و ناگزير عزم آذربايجان كرد و به تبريز رفت. وي در اين شهر در سلك شعراي دربار سلطان يعقوب آق قويونلو درآمد و از سلطان لقب بابا گرفت; پس از مرگ يعقوب كه مصادف بودبابي ثباتي اوضاع سياسي تبريز، فغاني به شيراز بازگشت و در اوايل سلطنت شاه اسماعيل صفوي به خراسان رفت و در ابيورد سكونت گزيد. در اين شهر چندي به ميخوارگي وشرابخواري پرداخت و سپس از اعمال نادرست خود توبه كرد و مجاور مشهدالرضا(ع)شد و اشعار و قصايدي در منقبت ائمه اطهار (ع) سرود. وي سرانجام در سال 925 ه.ق در مشهد درگذشت و در قدمگاه دفن گرديد. بابا فغاني از سرآمدان عصر خود بود و چون در سرودن غزل و اشعار عاشقانه راه وطريقت حافظ را مي پيمود شعراي معاصر به او لقب حافظ كوچك داده بودند، با اين حالاين شاعر غزل سرا در سرودن اشعار خود سبك و سياق خاصي داشت و تعبيرات و احساسات شور انگيز و عواطف رقيق عاشقانه را به زيباترين نحوي در اشعار خود بكار ميبرد. اين شيوه خاص كه اساس آن در باريك انديشي و نازك خيالي بود سرمنشأ سبك موسوم به سبك هندي قرار گرفت و صائب تبريزي بعدها در غزلهاي خود شيوه سخنوري فغاني را مد نظر قرار داد.
آثار :
ديوان اشعار
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم اسفند ۱۳۸۹ ساعت 16:45 توسط احمد
|
روزی تو خواهی آمد از کوچه های باران